Przez wieki Rialto był jedynym mostem przez Canal Grande, a otaczające go sestiere było handlowym sercem Wenecji — rolę tę pełni po dziś dzień, tyle że teraz z większą liczbą kijów do selfie.
Most
Obecny kamienny most, ukończony w 1591 roku, zastąpił serię drewnianych poprzedników (jeden z nich słynnie zawalił się pod ciężarem tłumu w 1444 roku). Jego pojedynczy, stromy kamienny łuk oraz obudowana sklepami arkada na szczycie są natychmiast rozpoznawalne, a most pozostaje jednym z najlepszych darmowych punktów widokowych na ruch łodzi na Canal Grande.
Targ
U podnóża mostu, po stronie San Polo, Targ Rialto działa w jakiejś formie od XI wieku. Pescaria (targ rybny) działa rano, od wtorku do soboty, z dziennym połowem wyłożonym na lodzie — naprawdę warto rzucić okiem, nawet jeśli nie gotujesz, jako fragment działającej Wenecji, a nie atrakcja turystyczna. Sąsiadujący Erberia (targ warzywno-owocowy) ma podobne godziny.
Wokół mostu
Ulice rozchodzące się od Rialto po obu brzegach mieszczą jedne z najstarszych bacari (winiarni) miasta, z których wiele od pokoleń podaje pracownikom targu ich poranną ombrę (mały kieliszek wina) — dobre miejsce, by połączyć zwiedzanie z autentycznym, niedrogim przystankiem.
Uwagi praktyczne
Sam most jest najbardziej zatłoczony od późnego poranka; przejście przez niego o świcie lub oglądanie go z vaporetto na Canal Grande pozwalają uniknąć najgorszego zatoru pieszych na szczycie schodów.