De Piazza San Marco is een van de meest bezochte pleinen ter wereld — wat betekent dat de meeste bezoekers al aankomen met de overtuiging te weten wat ze kunnen verwachten, en dat de meesten toch verrast worden door de werkelijke ervaring om er middenin te staan.
Wat het plein echt is
Strikt genomen heeft Venetië maar één piazza — deze. Elk ander plein in de stad is een campo. San Marco was meer dan duizend jaar lang het politieke, ceremoniële en commerciële centrum van de Republiek. Het plein heeft een L-vorm: het langste deel loopt van de basiliek naar het westen tot het Museo Correr, terwijl de kortere arm (de piazzetta) zuidwaarts naar het water afdaalt, geflankeerd door het Dogenpaleis.
Wat het bevat
- Basiliek van San Marco — de kathedraal met de gouden koepels. Zie onze gids voor de basiliek.
- De Campanile — een 99 meter hoge klokkentoren; het uitzicht vanaf de top is het beste oriëntatiemiddel van de stad.
- Dogenpaleis — het paleis met gotische arcaden dat de piazzetta omzoomt. Zie onze gids voor het Dogenpaleis.
- Museo Correr — stedelijk museum met beeldhouwwerken van Canova.
- Torre dell'Orologio — sierlijke klokkentoren met twee bronzen Moren die sinds 1499 de uren slaan.
Waarom de vroege ochtend alles verandert
Het plein loopt duidelijk leeg tussen ongeveer 6 en 9 uur 's ochtends. Het licht uit het oosten valt dan direct op de gouden gevel van de basiliek. Dit is de versie van San Marco die de meeste bezoekers nooit te zien krijgen.
De orkesten en de koffie
De historische cafés onder de Procuratie rekenen een toeslag voor bediening aan tafel — meerdere keren de prijs van een espresso aan de bar. Het is één keer de moeite waard, als het budget het toelaat; de espresso staand aan de bar is wat de Venetianen zelf doen.