Ga ergens op de Piazzetta of de Riva degli Schiavoni staan en kijk naar het zuiden, over het water — de witte kerk met het driehoekige fronton en de vrijstaande klokkentoren, op haar eigen kleine eiland, is San Giorgio Maggiore. Bijna iedereen fotografeert haar. Relatief weinigen stappen daadwerkelijk op de boot.
De kerk
Andrea Palladio ontwierp de basiliek in de tweede helft van de 16e eeuw, en het geldt als een van zijn beste werken — een koel, wit, mathematisch uitgebalanceerd interieur, dat zich laat lezen als het rustige tegenwicht voor de gouden dichtheid van San Marco aan de overkant van het water. Zie onze gids voor de Piazza San Marco voor het uitzicht waarop dit reageert. Binnen mag je het koorgestoelte niet missen, evenmin als de twee grote late Tintoretto-schilderijen naast het altaar, Het Laatste Avondmaal en Het verzamelen van het manna — echt belangrijke schilderijen die bijna geen enkele Venetië-bezoeker te zien krijgt, simpelweg omdat ze aan de "verkeerde" kant van het water hangen.
De klokkentoren
De echte reden om de tocht te maken: de klokkentoren van San Giorgio heeft een lift (geen trappen), en het uitzicht vanaf de top is wellicht beter dan dat vanaf de Campanile di San Marco — omdat het de Campanile di San Marco zelf, het Dogenpaleis, de koepels van de basiliek en het hele Bacino di San Marco in één beeld omvat, iets wat vanuit het interieur van de beroemdere toren, die zichzelf niet kan zien, onmogelijk is. Bovendien is het er veel minder druk.
Fondazione Giorgio Cini
De rest van het eiland behoort toe aan de Fondazione Giorgio Cini, een culturele stichting gehuisvest in het voormalige benedictijnenklooster, met een kloostergang en trap van Palladio en, apart, een doolhof ontworpen als eerbetoon aan schrijver Jorge Luis Borges. Delen zijn afwisselend open voor publiek, vaak bij tentoonstellingen — controleer vooraf of een specifiek gebouw of een tuin je interesseert.
Hoe je er komt
Vaporettolijn 2 stopt direct bij San Giorgio, een paar minuten van San Zaccaria bij San Marco — waarschijnlijk de eenvoudigste en kortste "ontsnapping aan de drukte" van de hele stad. Combineer het met een stop bij de Giudecca, het naburige eiland, aangezien dezelfde lijn daar ook naartoe vaart.